استاد
نوعدوره آنلاین
تاریخآذر ۳, ۱۳۹۷ - آذر ۳۰, ۱۳۹۷
ثبت نام شده3
قیمت 30000 تومان
همین حالا بخریدرزرو
آموزش مجازی (آنلاین)

کلاس های مجازی (آنلاین)

با کلاس های آنلاین مرکز زبان پاسارگاد دیگر هیچ بهانه ای برای عدم یادگیری زبان انگلیسی وجود ندارد چرا که نیازی به رفتن حضوری به کلاس ندارید. در گذشته یکی از مشکلات پیش روی افراد علاقه مند به یادگیری زبان نبودن آموزشگاه مناسب در نزدیکی محل زندگیشان بود. حتی برخی از افراد از عدم وجود آموزشگاه زبان حرفه ای در شهرشان گلایه داشتند. عده ای هم به دلیل نداشتن وقت کافی (مثلا ماندن در ترافیک)  برای رفتن به کلاس زبان ، از یادگیری زبان انگلیسی محروم بودند. امروزه با پیشرفت تکنولوژی بسیاری از این موانع رفع شده است. مرکز زبان پاسارگاد نیز با هدف ارائه خدمات به تمامی علاقه مندان یاد گیری زبان در سراسر کشور (و حتی خارج از ایران) ، اقدام به راه اندازی و برگزاری کلاس های مجازی (آنلاین) نموده تا هر فردی در هر نقطه ای از کشور بتواند به آسانی از اساتید حرفه ای و با دانش این مرکز کمک بگیرد و به اهداف  زبانی خود برسد.

این  دوره ها به صورت خصوصی و از طریق اسکایپ  می باشد. (امکان تعیین سطح (مصاحبه) هم آنلاین و هم حضوری)

 

  1. کلاس های AEF :

هر سطح ۳۶ ساعت.-هر جلسه ۶۰ دقیقه  و شهریه  ۵۰۰۰۰ تومان

  1. مکالمه:

هر جلسه ۳۰ دقیقه و  شهریه ۵۰۰۰۰ تومان

مزایای کلاس های مجازی و یا آنلاین:

  • * قابل دسترس در هر نقطه و مکان (بدون نیاز به جای ثابت) حتی در هنگام سفر
  • * مناسب افراد پر مشغله
  • * صرفه جویی در زمان (رفت و آمد)
  • * هزینه پایین
  • * خصوصی (تمام وقت استاد در خدمت شماست)
  • * تنها چیزی که لازم دارید اینترنت و یک دستگاه هوشمند (موبایل، لپ تاپ یا تبلت) می باشد.

 

 

 

یادگیری آنلاین زبان انگلیسی

در این مطلب به تاریخچه فناوری آموزشی و نحوه پیدایش در ایران و جهان می پردازیم که بر گرفته از وبسایت ویکی پدیا می باشد.

فناوری آموزشی از دیدگاههای مختلف

کلمه فناوری از ریشه Technologia (به زبان  یونانی: به معنی برخورد سیستماتیک) می‌آید و فناوری آموزشی به معنای کاربرد دانش برای اهداف عملی می‌باشد. از نظر {جی. آر. گاس} مدیر مرکز تحقیقات و نوآوریهای آموزشی مرتبط  به سازمان همکاری‌های اقتصادی کشورهای اروپایی ،فناوری آموزشی عبارت است: طرح سازمان یافته و استقرار سیستمی فراگیر که از مزایای روش‌های نوین ارتباط جمعی و شیوه‌های جدید تدریس، ابزار و وسایل دیداری و سازمان‌بندی کلاس بهره‌گیری می‌کند.

نگاه جیمز براون با توجه به تعریف سیستماتیک از ارزش ویژه‌ای برخوردار می باشد چون  توجه به عملکرد سیستم باعث می‌شود همواره یادگیری و یاددهی در قالب درون داد چرخه سیستم و برون داد مورد نظر و ارزیابی قرار بگیرد. از این طریق می‌توان مرحله به مرحله آموزش و یادگیری را مورد نظر و توجه قرار داد و معایب و فواید سیستم آموزش را مشخص نموده و نقاط قوت آن حفظ نموده و بهبود بخشید و نقاط ضعف آن را از بین برد تا سیستم به صورت بهینه کار خود را ادامه بخشد تعاریف جدید متناسب با معرفی ابزارهای جدید باید انجام شود فناوری آموزشی در اصل به معنای به کاربردن دانش برای اهداف علمی و عملی است .

آقای حسین زنگنه (۱۳۹۰) نیز در کتاب مبانی نظری تکنولوژی آموزشی خود، آن را به‌کارگیری نظامند سخت‌افزارها و نرم‌افزارها در راستای حل مشکل یادگیری می‌داند. از نظر وی فناوری آموزشی دارای دو بعد سخت‌افزار و نرم‌افزار می باشد که هدف آن حل مسئله یادگیری است مانند پرنده ای که از دو بال خود برای پرواز استفاده می نماید. یکی دیگر از تعاریفی که از فناوری آموزشی در دست است بوسیله انجمن ارتباطات و فناوری آموزشی فناوری آموزشی در سال ۲۰۰۴ صورت گرفته‌است که عبارتند از، مطالعه و عمل اخلاقی از طریق ایجاد، کاربرد و مدیریت منابع و فرایندهای فناورانه متناسب به منظور آسان نمودن یادگیری و بهبود عملکرد افراد فناوری آموزشی درسال ۱۹۶۹به صورت جدی به حوزه فعالیت‌های آموزشی و پرورشی ورود کرد.

در اوایل قرن بیستم با ورود فناوری به مدارس نیازبه افرادی که توانایی به‌کارگیری و تعمیر ابزارهای مورد استفاده در آموزش را داشته باشند حس شد. این افراد با دانشی که از فرایند آموزش و ابزارهای آموزشی داشتند معلمان را در انتخاب رسانه‌ها کمک می‌کردند. برای تکنولوژی تعاریف مختلفی وجود دارد که برگرفته از نظرات متنوع در این بخش است. یک از این تعاریف می‌توانند درست باشد فناوری فناوری اطلاعات و ارتباطات آن چنان توانایی حضور در عرصه‌های گوناگون حیات انسان دارد که بی شک می‌توان آن را تمدنی جدید با ظهور موج تمدنی تازه دانست. به کارگیری روز افزون اصطلاحات و تعابیری همچون: تمدن پساصنعتی، جامعه اطلاعاتی، اقتصاد دانش در مقام توصیف ویژگی‌های بارز عصر حاضر، کواهی بر این مدعا می باشد. آن گونه که از یک تمدن انتظار می‌رود: تفکرات، تصورات و روش های جدید و جایگزین در عرصه‌های علمی، صنعتی، اقتصادی، اجتماعی وسیاسی به تدریج جایگزین وضعیت در حال زوال شده‌است و وضعیت نوین در تمامی عرصه‌های زندگی شری، به سرعت در حال شکل‌گیری و استقرار است. نظام‌های تعلیم و تربیت نیز طبعاً از تحولات بوجود آمده شده در عرصه فناوری بی نصیب نبوده‌اند و فریاد انقلاب آموزشی به عنوان یک ضرورت، فضای نظام‌های آموزش و پرورش دنیا را پر کرده‌است.  آقایان جلالی و عباسی، کاربرد فناوری اطلاعات در نظام‌های آموزش و پرورش دنیا را بدین گونه جمع‌بندی کرده‌اند:

  • بهبود افزایش توانایی مدرسین در زمینه استفاده از فناوری اطلاعات
  • تجهیز مدارس با وسایل و ابزارهای مورد نیاز جهت بهبود فناوری اطلاعات
  • استفاده بهینه از فناوری اطلاعات برای تغییر اجزا آموزش
  • بکارگیری فناوری اطلاعات برای ایجاد فرصت‌های یادگیری و تحصیل برای تمامی افراد جامعه
  • ارتقا سطح یادگیری فراگیران
تاریخچه فن آوری آموزشی

بر اساس اطلاعات وب سایت ویکی پدیا، فناوری آموزشی بعد از سال‌های ۱۲۸۰ مراحلی مختلفی را طی کرده است.. اگرچه در سال‌های قبا از آن نیز معلمان کودکان را برای بازدید موزه‌ها می‌بردند یا برای روشن‌تر شدن مفاهیم وسایلی را به کلاس‌های درس می‌آوردند.

بعضی ها  سوفسطائیان قرن پنجم پیش از میلاد را از پیشگامان تکنولوژی آموزشی می‌دانند؛ و به دلیل ماهیت منظم بودن کار آنان از نظر طراحی و سازمان مواد آموزشی، آنان را پیشگامان راستین و غیرقابل انکار این رشته می‌شناسند.

فناوریی آموزشی در طی رشد خود از چهار مرحله عبور کرده و اکنون وارد مرحله پنجم شده‌است. اگرچه ممکن است کشورهای گوناگون الزاماً از این مراحل عبور نکنند ولی اکثر کشورها این مراحل را تجربه کرده‌اند.

تکنولوژی آموزشی، به مفهوم نوین آن، از وسایل شنیداری و بینایی بحث نمی‌کند همچنین، هدف تکنولوژی آموزشی، ترویج و توسعة تلویزیون، رادیو و ماشینهای آموزشی، کامپیوتر و سایر ابزارهای آموزشی قدیم یا جدید نمی باشد. همچنین تکنولوژی آموزشی به وسایل مکانیکی یا الکترونیکی نیز اطلاق نمی‌شود و چنانچه روزی پریزهای برق بسته شود یا نیروی برق برای همیشه از بین برودع تکنولوژی آموزشی همچنان وجود خواهد داشت و ما نیز همواره به آن نیازمند خواهیم بود؛ زیرا تکنولوژی آموزشی به گستردگی آموزش و پرورش می باشد.

مفهوم فن آوری آموزشی

فن آوری (تکنولوژی) آموزشی، عملا با طراحی و ارزشیابی برنامه‌های درسی، تجربه های آموزشی، اجرا و اصلاح مجدد آن‌ها بستگی دارد، به عبارت دیگر: فن آوری آموزشی روشی اصولی و منطقی برای حل مشکلات آموزشی و برنامه‌ریزی درسی می باشد که با نوعی تفکر منظم و علمی همراه است.

با توجه به این معنی و تعریف، اطلاق عنوان تکنولوژی آموزشی به وسایل شنیداری و بینایی یا سایر ابزارهای آموزشی و کمک آموزشی، صحیح به نظر نمی‌رسد. البته این بدان معنی نیست که در روش فن آوری آموزشی، از وسایل شنیداری و بینایی یا رسانه‌های آموزشی استفاده نمی‌شود؛ بلکه بر عکس، استفاده از وسایل شنیداری و بینایی و کاربرد رسانه‌ها در همة مفاهیم و تعاریف تکنولوژی آموزشی نهفته است. اما هیچ‌یک از سیستم‌های پذیرفته شده تکنولوژی آموزشی، ابزار و رسانه‌ها را هدف نمی‌داند و آن‌ها را وسیله‌ای برای عمومیت دادن و سریعتر به نتیجه رسیدن تلقی می‌کند.

مفهوم فن آوری وفن آوری آموزشی«

کاربرد ابتکاری یافته‌های یک رشته علمی را در صنعت- یا در یک کار عملی- فن آوری می دانند. با توجه به این مفهوم، فن آوری آموزشی را چنین تعریف کرده‌اند:

مجموعه‌ای از دانسته های ناشی از کاربرد علوم آموزشی و فراگیری در دنیای حقیقی کلاس درس، بهمراه  ابزارها و روشهایی که کاربرد علوم ذکر شده در بالا را راحت تر می‌کند.

علاوه بر مفهوم فوق، از تکنولوژی آموزشی تعریفهای دیگری نیز ارائه شده‌است. تعریف زیر را که از سایر تعریفها کلمل تر است، برای آگاهی آن دسته از علاقه‌مندان که به تازگی با مفهوم تکنولوژی آموزشی آشنا شده‌اند، ارائه کرده‌ایم:

فن آوری آموزشی عبارت است از روش سیستماتیک طراحی، اجرای و ارزشیابی کل فرایند تدریس و یادگیری که براساس هدفهای معین یا بهره‌گیری از یافته‌های روان‌شناس ییادگیری و علم ارتباطات و به‌کارگیری منابع مختلف- اعم از انسانی وغیر انسانی- به منظور آموزش مؤثرتر تنظیم و اجرا می‌شود

مرحله اول – ابزار و وسایل

مرحله دوم – مواد آموزشی

مرحله سوم – نظامهای درسی

مرحله چهارم – نظامهای آموزشی

مرحله پنجم – نظامهای اجتماعی

در یک قرن گذشته  براساس تحولات به روی داده در دیدگاههای معرفت‌شناسی، رویکردهای روانشناسی یادگیری و سایر علوم وابسته و مربوط به ارتباطات، سیستم‌ها و تعلیم و تربیت، تعریف تکنولوژی آموزشی، دستخوش تحولات بنیادین گردیده است. این تعریف از «کاربرد وسایل و ابزار در آموزش» ،به «طراحی، تولید، اجرا و ارزشیابی نظامهای آموزشی» و سرانجام به «نظریه و عمل طراحی، تهیه (تولید)، استفاده (کاربرد)، مدیریت و ارزشیابی فرایندها و منابع یادگیری». تغییر کرده است. مطالعه تاریخچه این رشته از علوم کاربردی در غرب که مبدا آن است، نشان از تعامل صاحبنظران این رشته با شرایط و اقتضائات محیطی و نیازها و جهت‌گیری‌های نظامهای تربیتی ایشان دارد، درحالی‌که موقعیت این رشته در کشور ما ایران به منزله یک رشته علمی کاملاً وارداتی، همچون  بسیاری از رشته‌های دیگر دانشگاهی است. به همین دلیل برای بررسی تاریخ این رشته در ایران می‌بایست در زوایای اتفاقات و وقایع مرتبط با تعلیم و تربیت در پی نشانه‌های مربوط به ابعاد یا جوانبی از مباحث، کاربردها و محتواهای مرتبط با این رشته جستجو کرد تا اثری از آن پیدا شود.. در این نوشته بنا بر اهمت و تأثیرگذاری رویداد بسیار مهم تأسیس دارالفنون بررسی خود را از این نقطهٔ عطف تاریخی شروع می‌کنیم و با پیگیری رویدادهای آموزشی و فرهنگی ایران به خصوص از اول قرن چهاردهم هجری شمسی (مطابق با اوائل قرن بیستم میلادی)، روند تحول شناخت، موقعیت و کاربرد رشته فن آوری آموزشی را دنبال می‌کند.. این مطالعه به‌خصوص بر وقایع مرتبط با زمان پیش از شکل‌گیری رشته فن آوری آموزشی در حکم یک رشته تحصیلی دانشگاهی در سال ۱۳۷۲ و پس از این تاریخ متمرکز شد. تحقیقات نشان می‌دهند که به دلیل اتفاقات بسیار مهم تأثیرگذاری، همچون نهضت مشروطه، جنگ جهانی اول، مناقشات کشورهای استعماری در کشور ما برای کسب امتیازات، کودتای رضاخان، جنگ جهانی دوم، نهضت ملی شدن نفت و در پایان کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ و اثرات مخرب و نامبارک آن کشور ما عملاً پنجاه سال اول قرن بیستم میلادی که گستره ناب رشد و شکوفایی علوم درکشورهای غربی بوده را از دست داده است. این عقب‌ماندگی موجب عدم رشد بسیاری از علوم در ایران گشته و تکنولوژی آموزشی به عنوان یک رشته تحصیلی دانشگاهی و در حکم یک تخصص کاربردی در آموزش و پرورش و آموزش عالی کشورمان از آن جمله است. برداشتهای نادرست از این رشته موجب پنهان ماندن هویت، فلسفه و محتوای آن برای بسیاری از دست‌اندرکاران آموزش و پرورش و رشته حیاتی در تعلیم و تربیت محروم ساخته.

 

مسیر تغییر رشته فن آوری اموزشی در غرب

سیر تغییر رشته فن آوری اموزشی در غرب در یک قرن گذشته بر اساس تحولات به وقوع پیوسته در دیدگاههای معرفت‌شناسی، رویکردهای روانشناسی یادگیری و سایر علوم وابسته و مربوط به ارتباطات، سیستم‌ها و تعلیم و تربیت، تعریف تکنولوژی آموزشی، دستخوش تحولات اساسی شده‌است. قرن هجدهم و نوزدهم میلادی دوران شکوفایی و پیشرفت علمیهمه‌جانبه مغرب زمین بود. در این دو قرن اکتشافات و اختراعات علمی در زمینه‌های مختلف و ظهور نظریه پردازانی مانند روسو، یستالوزی، هربارت و فروبل در حوزه تعلیم و تربیت به وارد شدن علوم طبیعی در برنامه درسی مدارس منجر شد که این امر سبب تسریع رشد علمی و اجتماعی کشورهای غربی گردید. در نیمه دوم قرن نوزدهم آموزش و پرورش به عنوان یک علم اجتماعی جای خود را در میان سایر علوم باز کرد و دوره پیش از جنگ جهانی اول، امیدهای آموزشی نوین در سه جنبش جداگانه اما مرتبط به هم، به وقوع پیوست: جنبش مطالعه کودک، جنبش بررسی مدرسه و رشد مطالعات تجربی در آموزش و پرورش.

تغییر و تحول رشته فن آوری آموزشی غرب

تاریخچه پیدایش و تحول رشته تکنولوژی آموزشی در غرب را می‌توان به سه دوره به شرح زیر دانست: (فردانش، ۱۳۸۷، ص۲۱-۴۴).

دوره نخست از ابتدای قرن بیستم میلادی.

دوره دوم از اوائل دهه ۱۹۶۰ تا اواخر۱۹۸۰

دوره سوم از اوائل دهه ۱۹۹۰میلادی تا حال حاضر.

فلشزیگ (۱۹۹۸) تکنولوژی آموزشی را در سه دوره ذکر شده این چنین نامگذاری کرده‌است:

دوره اول فن آوری ابزاری که در این دوره رسانه‌ها ابزاری برای غنی کردن آموزش‌های سنتی‌اند.

دوره دوم فن آوری نظامها که در این دوره رسانه‌ها جزیی از نظامهای مشتمل  از انسان و ابزارند و برای آموزش عملکردهای خاص به کار می‌روند.

دوره سوم فن آوری متفکرانه که دارای ویژگی‌های زیر است:

  • به رسمیت دانستن انواع دانش حاصل از منابع علمی سنتی و تجربه
  • مبتنی بودن بر دانش نظری و دانش عملی و ارجح دانستن دانش نظری بر عملی
  • استفاده انواع دانش بر اساس یک دیدگاه ارزش شناسی مشخص
  • هوشمندانه بودن به معنای تعمق کردن درباره تکنولوژی (بعد دانش و ارزش‌ها) و محصولات آن (بعد طرحها و مواد

تاریخچه ظهور و تحول رشته تکنولوژی آموزشی را می شود از نظر زمانی به سه دوره مشخص تقسیم نمود:

دوره اول: از اوایل قرن بیستم تا اواخر سالهای ۱۹۵۰ (رویکرد اثبات گرایی – رفتار گرایی – تکنولوژی ابزاری

دوره دوم: از اوایل سالهای ۱۹۶۰ تا اواخر سالهای ۱۹۸۰ (رویکرد تعبیری – شناخت گرایی –تکنولوژی نظامها

دوره سوم: از اوایل سالهای ۱۹۹۰ تا زمان حال (رویکرد انتقادی – ساخت گرایی – تکنولوژی متفکرانه

که در ذیل به وضیح کامل دوره سوم از تاریخچه پیدایش و تحول تکنولوژی آموزشی پرداخته می شود.

دوره سوم: رویکرد انتقادی – ساختگرایی – تکنولوژی متفکرانه

رویکرد انتقادی به زعم هوادارانش به دنبال پر کردن فاصله بین رویکرد اثبات گرایی و رقیب خود یعنی رویکرد تعبیری یا تفسیری است و از رویکرد اثبات گرایی برای آنکه آن را تحویل گرایی می‌نامند و از رویکرد تعبیری برای آنکه نسبی گرایی ضمنی نهفته در دیدگاه معرفت‌شناسی بوده  انتقاد کردند و زمینه را برای رشد رویکرد انتقادی فراهم آوردند. این روش با جهت گیری‌های سیاسی خود به سلطه علم، تکنولوژی و دیوان سالاری که از شاخصه‌های سرمایه داری است معترض و معتقد است که در این شرایط احتمال طرح سؤال درباره هنجارها و ارزشهای اجتماعی و زندگی مرفه در عرصه اجتماعی از بین می‌رود و بنابراین رویکرد انتقادی با طرح این سؤال‌ها که محور اصلی بحث های آن را تشکیل می‌دهد منجر به آزادی و رهایی افراد از عقاید نادرست و غلبه بر ظلم و ستم می‌شود. متفکران این رویکرد اعتقاد دارند که فلسفه باید در خدمت این مبارزه و حرکت اجتماعی قرار گیرد.

صاحب نظران بسیاری در رشته تعلیم و تربیت تحت تأثیر نظریه انتقادی واقع شدند و به برای همخوانی برخی مبانی معرفت‌شناسی بنیادی خود بامکتب روانشناسی ساخت گرایی، اغلب این روش را در زمینه برنامه‌ریزی و آموزش مورد تأکید قرار دادند. ساخت گرایی نام خود را از واژه ساخت یا ساختن گرفته است که منعکس‌کننده دیدگاه معرفت شناسانه اش می باشد. ساخت گرایان معتقدند که ساختار دانش چیزی نیست که بیرون از ذهن شاگرد وجود داشته باشد، بلکه ساختار دانش حاصل ارتباط مستمر با سازه‌های موجود و آزمایش و توسعه نتایج ذهنی آن برای یافتن درک بهتری از جهان پیرامون است و بر این اساس فعالیت یادگیری باید مرکز توجه قرار گیرد نه فرایند آموزش.

مهمترین پیش‌فرض معرفت شناسانه ساخت گرایی این است که معنا، وابسته ای از چگونگی ساختن آن بر اساس تجربه‌های شخصی است. ساخت گرایان اعتقاد  که دانش در درون فرد و توسط او ساخته می‌شود و از منابع خارجی دریافت نمی‌شود. ساخت گرایان افراطی مانند گلیسرزفلد معتقدند که هیچ واقعیت عینی مستقل از فعالیت ذهنی انسان وجود ندارد. جهان فردی توسط ذهن ساخته میشود و بنابراین هیچ جهانی واقعی تر از دیگری نمی باشد. ساختن معنا بر بر تطابق آن با جهان خارج از ذهن مبتنی نیست، بلکه به درک فرد از آن بستگی دارد. تمام ساخت گرایان معتقدند که ذهن موقعیتی ابزاری و اساسی برای تفسیر رویدادها، اشیاء و دیدگاههای جهان خارج از ذهن دارد و این تفسیرها، مبنای دانش فرد راکه شخصی و منحصربه‌فرد است تشکیل می‌دهد . .

این روند نو باعث تغییرات اساسی در مباحث محوری اغلب رشته‌های تعلیم و تربیت و از آن جمله فن آوری آموزشی شد. عبور از رویکرد نظامهای آموزشی که به گفته رایگلوث دوره صنعتی در تکنولوژی آموزشی بود، به دوره یا عصر اطلاعات به معنای تحول از مرحله تولید برنامه‌های آموزش معیار به مرحله خلق برنامه‌های آموزش طراحی شده برای تک تک فراگیران است. در این مرحله تازه طراحان به جای ایجاد نتایج یادگیری یکسان و از قبل تعیین شده برای همه شاگردان، به خلق تجربه های یادگیری انحصاری برای هر یک از شاگردان می‌پردازند. زمینه مهم  چنین عملی، پیشرفت سریع در فن آوری ارتباطات و رایانه است. تکنولوژیست‌های آموزشی برای طراحی برنامه‌های اموزشی به جای تأکید بر آسان سازی و یادگیریهای مبتنی بر توضیح و ارائه مستقیم باید بر زمینه‌های واقعی و قابل لمس تکیه کنند، این مهم موجب تحولات زیادی در مباحث رشته فن آوری آموزشی شده‌است. ماهیت و محتوای رشته تکنولوژی آموزشی در طول قرن بیستم، سرانجام این رشته را در موقعیتی قرار داده است که با ورود و ترکیب رویکردهای جدید به این رشته، اینک به عنوان رشته ای علمی زنده و پویا در محافل تربیتی غرب حضور فعال دارد. از بارزترین مشخصات این دوران که از آن با نام ” پسامدرن ” یاد می‌شود به گفته هلینکا و دنیس خصوصیت تکثر گرایی، این زمانی بودن و پیچیدگی آن است که در مقابل خصوصیت جهانی بودن، ثابت بودن و آسان بودن دوران نوگرایی خودنمایی می‌کند. دقیقاً به دلیل این خصوصیات بارز است که در دوران پسامدرن تمام نظریه های هستی شناسی، معرفت‌شناسی، روانشناسی و روش شناسی در کنار هم و با درجه‌ای که ضرورت موقعیتهای واقعی آموزشی اقتضا می‌کند وجود دارد و ظهور و قدرت یافتن رویکرد ساخت گرایی در رشته فن آوری آموزشی منجر به نفی و کنار نهادن سایر دیدگاهها و رویکردها نشده است..

آزمون نهایی